Mukoben

Ciekawostki o zastosowanych ziołach

Sosna zwyczajna

To wiecznie zielone drzewo rosnące najczęściej na piaszczystych lub wapiennych terenach, osiągające wysokość do 35 m. Masowo występuje w Europie i Azji, gdzie tworzy często rozległe samodzielne drzewostany lub jest częścią lasów mieszanych. Jest uważana za drzewo długowieczności i wiecznego życia, w lesie jest źródłem orzeźwiającego przyjemnego zapachu. Najwięcej bioaktywnych substancji drzewa jest skoncentrowanych w pąkach, chodzi zwłaszcza o olejki eteryczne (esencjonalne) zawierające składniki terpenowe α-terpineol, linalool, limonen, anetol, kariofylen i eugenol oraz żywice. W pąkach występują też gorycze i witamina C. Pędy sosnowe są też używane jako dodatek do kąpieli, preparaty z olejku eterycznego do inhalacji. Aktywne składniki sosny m.in. ułatwiają oddychanie i przyczyniają się do prawidłowej funkcji dróg oddechowych.

Lukrecja gładka

Lukrecja to trwała bylina ze słodko smakującym korzeniem i kłączem. Jej pierwotną ojczyzną jest wschodnie Śródziemnomorze i południowo-zachodnia Azja, jest jednak uprawiana również w innych regionach. Pierwsze udokumentowane zastosowanie lukrecji do celów zdrowotnych można znaleźć już w starożytnej kulturze asyryjskiej, egipskiej, chińskiej i indyjskiej. W pierwszym wieku naszej ery grecki lekarz Dioskorides wymienia lukrecję wśród 650 najważniejszych stosowanych substancji pochodzenia roślinnego, popularność jej stosowania przeniosła się na czasy rzymskie i dzięki pieczy klasztorów utrzymała się do dziś. W XVIII wieku neapolitański lekarz Giuseppe Donzelli opisał lukrecję jako „słodki korzeń". Korzeń lukrecji zawiera szereg substancji czynnych, przede wszystkim triterpeny saponinowe, czyli potasowe i wapniowe sole kwasu glicyryzowego, z najważniejszym przedstawicielem – glicyryzyną. Dalej zawarte są flawonoidy liquiritin i isoliquiritin, izoflawd formononetin, kumaryny, fitosterole i polisacharydy.

Lukrecja jest szeroko stosowanym surowcem w przemyśle spożywczym, gdzie jest używana przy produkcji słodyczy i napojów. W krajach Europy Południowej jest chętnie spożywana w stanie surowym lub w wyrobach z ekstraktami korzeniowymi. Lukrecja ułatwia trawienie, pomaga utrzymać równowagę nawet w wrażliwszym układzie trawiennym, przyczynia się do utrzymania funkcji śluzówek żołądka i jelit. Pobudza układ odpornościowy, chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Dostarcza ciału energii, uspokaja układ nerwowy, wspiera funkcje mentalne. Pomaga utrzymać skórę i stawy w normalnym stanie, jak i czyste drogi oddechowe. Korzystnie wpływa na układ moczowy i prostatę, pomaga przy odchudzaniu.

Macierzanka

Jest to u nasady zdrewniała, pachnąca roślina z płożącymi pędami i drobnymi kwiatami, rosnąca na suchych stanowiskach zwłaszcza w Europie Środkowej, ale też w północnej Afryce i w Ameryce. Zastosowanie macierzanki sięga do starożytnego Egiptu, gdzie używano jej do wyrobu pachnących balsamów, balsamowania i do celów medycznych, podobnie jak było to później u Greków i Rzymian. W Europie Środkowej i Zachodniej pierwsze wzmianki o macierzance jako roślinie leczniczej pojawiają się w XI wieku. Ziele jest bogate w substancje czynne, do najważniejszych należy olejek eteryczny z wysoką zawartością karwakrolu, tymolu, linalolu, cyneolu i innych składników terpenoidowych. Dalej zawarte są kwasy fenolowe (kwas rozmarynowy), garbniki i flawonoidy. Macierzanka korzystnie wpływa na górny trakt oddechowy, co jest też jej najważniejszym praktycznym zastosowaniem. Poza tym wspiera działanie żołądka i ułatwia trawienie.

Koper włoski

Ta modrozielona roślina trwała pochodzi ze Śródziemnomorza, dziś w różnych odmianach jest uprawiana na całym świecie. Jej historia sięga już starożytnej Grecji i Rzymu. Łacińskie słowo „foeniculum" lub „małe siano" najprawdopodobniej oznacza żywiczne liście kopru włoskiego. Ludzie spożywali koper włoski już 2000 lat temu, w owych czasach łodyga była jednak popularniejsza niż owoc. Rzymscy piekarze kładli przed pieczeniem liście kopru włoskiego pod chleb ze względu na ulubionym smak. Rzymscy żołnierze jedli koper włoski, aby dodać sobie odwagi, i nosili wieńce z jego liści. Lekarz Galen w II wieku uznał koper włoski za jedno z czterech „rozgrzewających" nasion. Dla owocu kopru włoskiego typowy jest olejek eteryczny, bogata mieszanina terpenów jak anetol, fenchon, estragol, pinen czy limonen, z innych składników ważne są flawonoidy. Koper włoski korzystnie wpływa na układ oddechowy, wspiera wydzielanie śluzu. Ułatwia trawienie, harmonizuje przewód pokarmowy, pobudza apetyt, sprzyja prawidłowemu wydalaniu.

Tymianek pospolity

Roślina pochodząca ze Śródziemnomorza, rośnie zwłaszcza w suchej i kamienistej glebie. Dziś jest uprawiana komercyjnie w Europie, głównie na Węgrzech, w Turcji i Niemczech, ale też w innych regionach świata. Tymianek rośnie dziko w wielu regionach na całym świecie na suchych, kamienistych glebach. Jego zastosowanie do celów kulinarnych jest znane już z czasów starożytnych, pierwsze wzmianki o przyrządzaniu okładów z tymianka pojawiają się około 2750 r. p.n.e. Mnisi benedyktyńscy dodawali tymianek do swoich eliksirów ze względu na jego właściwości zdrowotne. Tymianek to karłowaty krzewik, z którego do celów kulinarnych i wspomagających zbiera się ziele lub tylko liście i kwiaty. Ta aromatyczna roślina zawiera 1–2% olejku eterycznego ze składnikami tymolem, cymenem, karwakrolem i innymi terpenami. Z pozostałych składników można wymienić flawonoidy, garbniki i kwasy fenolowe. Tymianek pomaga w wydalaniu śluzu z dróg oddechowych, ułatwia jego odkrztuszanie. Wzmacnia układ odpornościowy, jako antyoksydant chroni komórki przed stresem oksydacyjnym, jest skutecznym środkiem wspomagającym trawienie.

Zalecane dawkowanie

Po wstrząśnięciu stosować 40 kropel 3x dziennie.

Skład preparatu

Zioło:
Grab zwyczajny, pąk, Sosna zwyczajna, pąk, Tymianek pospolity, ziele, Koper włoski, owoc, Lukrecja gładka, korzeń, Macierzanka wąskolistna, ziele

Pozostałe składniki:
Woda, Alkohol 40% obj.

Opakowanie

50 ml

Uwaga

Preparat jest suplementem diety. Nie przeznaczony dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Nie zastępuje zróżnicowanej i zbilansowanej diety. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze do 28 °C.

Zgodnie z obowiązującym prawodawstwem UE nie wolno nam podawać przy ziołach i preparatach ziołowych informacji, które u klientów mogłyby wzbudzić wrażenie zdrowotnego lub leczniczego działania ziół – mimo że zioła są stosowane jako lek od setek lat i pomagają milionom ludzi w ich dolegliwościach zdrowotnych. Nie wolno nam również podawać udowodnionych naukowo efektów działania ziół, jeśli nie chodzi o lek zarejestrowany przez firmę farmaceutyczną.